Morskie Oko

    Podobne obiekty, wydarzenia

    Cmentarz parafialny „Na Zjawieniu”

    Położony jest w południowo -zachodniej części Radomyśla nad doliną...

    Krzyż nad Graniczką

    Rodziny zamordowanych podchorążych czekały 58 lat – do 12...

    Kościół pw. św. Tomasza

    Czas powstania: XVI w. Opis kontekstów historycznych: Pierwszy kościół w tym miejscu...

    Góra „Dorotka” w Będzinie

    Czas powstania: nie dotyczy Opis cech fizycznych: Wzgórze Przemienienia Pańskiego w Będzinie...

    Będzińskie targowisko

    Czas powstania: lata 20. XX w. Opis cech fizycznych: Przy ul. Gzichowskiej...

    Udostępnij

    Czas powstania

    Nieznany, natomiast Morskie Oko to starorzecze Wisły – można przyjąć, że powstało mniej więcej w tym okresie, co wały przeciwpowodziowe na tym terenie.

    Morskie Oko

    Opis cech fizycznych

    Morskie Oko – tak nazwano naturalne kąpielisko w gminie Wilga. To zbiornik wodny położony po prawej stronie drogi biegnącej koło wału przeciwpowodziowego (jadąc od strony obwodnicy Wilgi). Dojazd do zbiornika nie jest skomplikowany, droga jest utwardzona i biegnie wzdłuż wału.

    Droga przy wale prowadząca do Morskiego Oka

    Jeziorko liczy sobie w przybliżeniu 5000 m2. Maksymalna głębokość jest uzależniona od poziomu wody w Wiśle i wynosi 6,5 m (przy wysokim poziomie wody, przy niskim metr mniej). Poziom wody w Morskim Oku jest uzależniony od poziomu Wisły. Morskie Oko pełni od lat funkcję kąpieliska. Przy brzegach rośnie ciekawa roślinność.

    Otoczenie Morskiego Oka

    Miłośnicy łowienia ryb oddają się tu swojej pasji – w jeziorku można spotkać karpie, szczupaki, leszcze i płotki. Można tu spotkać także łabędzie.

    Łabędzie pływające po Morskim Oku

    Latem Morskie Oko pełni rolę głównie wypoczynkową, natomiast zimą jest miejscem spotkań „morsów” – miłośników zimowych kąpieli.

    Morskie Oko w okresie wiosenno-letnim

    Niektórzy twierdzą, że Morskie Oko jest bardzo głębokie (nawet 15 metrów), jednak nie jest to potwierdzona informacja. Podobno w kilku miejscach Morskie Oko ma podwójne dno. Jest to warstwa mułu, pod nią kilka metrów wody (około 2) i dopiero dno właściwe. Charakterystycznym elementem zbiornika jest unosząca się na powierzchni wody kłoda – to hit Morskiego Oka, jest tu od bardzo dawna. Znalazła się tu przypadkiem – ok. 30-40 lat temu zimą została wycięta topola i pozostawiona na lodzie. Przyszła odwilż, drzewa nie zdążono zabrać i tak pływa do dziś. Wiosną 2004 roku z powodu niskiego stanu wody utknęła na plaży i leżała tam parę tygodni. Próbowano ją zepchnąć do wody i w końcu po wielokrotnych próbach udało się. Zazwyczaj kłodę spycha wiatr pod brzeg. Gorzej jeśli jest to któryś z dalekich brzegów – wtedy zazwyczaj tam nikt nie płynie i kłoda sobie tam spokojnie czeka. Od jakiegoś czasu po jeziorku pływa druga kłoda, która została wycięta ze starej topoli, która przewróciła się z powodu podgryzania korzeni przez bobry.

    Opis kontekstów historycznych

    „Morskie Oko” powstało prawdopodobnie na skutek powodzi. Woda przerwała wał, zalała okoliczne tereny i wyrzeźbiła ich obecny kształt. Miejsce, w którym to nastąpiło znajduje się w okolicy zakrętu drogi. Początkowo było to czarne, niedostępne bajorko – starorzecze Wisły. Na obszarze wcześniej rosły drzewa – jeziorko było nimi otoczone. Na terenie gminy Wilga znajduje się Osiedle Wypoczynkowo-Turystyczne. Gdy powstawały pierwsze ośrodki wypoczynkowe ludzie kąpali się obok Morskiego Oka w Wiśle. Niestety, Wisła to zdradliwa rzeka i dochodziło do tragicznych wypadków, czyli utonięć. Postanowiono coś z tym zrobić, żeby zapewnić bezpieczne warunki do kąpieli. Wybór padł na Morskie Oko. Wycięto drzewa od strony wału, nawieziono piachu i zrobiono plażę. Miało to miejsce na przełomie lat 70 i 80. XX wieku. Uprzątnięto teren i tak właśnie powstało kąpielisko „Morskie Oko”. Niektórzy do dziś zadają sobie pytanie, dlaczego akurat morskie, a nie np. wiślane – ale w końcu Wisła i tak płynie do morza. Podobno kiedyś w miejscu Morskiego Oka stała stara karczma, która miałaby znajdować się zatopiona na dnie jeziora. Czy to prawda? Nie wiadomo, natomiast jedno jest pewne – do tej pory nikt jej nie znalazł.

    Morskie Oko zimą