Czas powstania
prawdopodobnie XIV w.
Opis cech fizycznych wprowadzonego Gminnego Cudu Regionu
Kościół pw. Wszystkich Świętych w Szydłowie jest najstarszym zabytkiem miasta. Znajduje się on prawdopodobnie w miejscu pierwotnej lokacji Szydłowa. Położony jest na wzgórzu, poza murami miejskimi, w pobliżu Bramy Krakowskiej.
![](http://cudaregionu.fundacja-hereditas.pl/wp-content/uploads/2021/12/IMG_20211124_103815-1024x577.jpg)
Jest to kościół o cechach stylu gotyckiego, z prostokątną nawą, i krótszym i węższym prezbiterium z zakrystią. W prezbiterium znajdują się daty i nazwiska wyryte w tynku (być może są to nazwiska budowniczych, którzy odnawiali kościół po pożarze). Budowla posiada charakterystyczne ostrołukowe okna w ciosanych gotyckich oprawach. W kościele znajdują się trzy portale z kamiennego ciosu.
Wzniesienie na którym znajduje się kościół Wszystkich Świętych, według legendy, miało być siedzibą zbója Szydły, nawróconego założyciela miasta, który w celu odkupienia grzechów obiecał założyć tu osadę i ufundować kościół.
Przez Szydłów wiedzie odtworzona trasa Małopolskiej Drogi św. Jakuba. Przy kościele pw. Wszystkich Świętych znajduje się znak wskazujący dalsza drogę.
![](http://cudaregionu.fundacja-hereditas.pl/wp-content/uploads/2021/12/20211124_103953-768x1024.jpg)
Opis kontekstów historycznych
Kościół został wzniesiony prawdopodobnie na miejscu dawnej drewnianej świątyni. Prawdopodobnie powstał on w XIV w. (niektórzy badacze wskazują jednak na XIII w.), kiedy w sztuce polskiej powszechny był romanizm. Cechy tego stylu odnajdziemy w zwartej budowli kościoła, zbudowanego z kamienia. Inne cechy budowli, jak np. ostrołukowe okna, wskazują na wpływ gotyku.
![](http://cudaregionu.fundacja-hereditas.pl/wp-content/uploads/2021/12/20211124_103723-768x1024.jpg)
![](http://cudaregionu.fundacja-hereditas.pl/wp-content/uploads/2021/12/20211124_103705-1024x768.jpg)
Nawę i prezbiterium oddziela ściana tęczowa z półkolistym łukiem, który zdobią cztery medaliony z postaciami (prawdopodobnie są to prorocy) i rozeta. Ściany kościoła pokrywają gotyckie polichromie figuralne, których pozostałości odkryto w 1946 r., przeprowadzając renowację kościoła po pożarze. Datuje się je na ok. 1375 r., choć historycy sztuki wyróżniają tu dwa, a nawet trzy różne okresy powstawania przypadające kolejno na XV w. i drugą połowę XV w.
![](http://cudaregionu.fundacja-hereditas.pl/wp-content/uploads/2021/12/5e46a41e21405-1024x772.jpg)
Polichromie przedstawiają sceny z Nowego Testamentu m.in. „Siedem radości Maryi”, sceny pasyjne (związane z Męką, Śmiercią i Zmartwychwstaniem Chrystusa) i ilustrację siedmiu grzechów głównych (ukazanych jako postaci siedzące na zwierzętach, które zmierzają ku paszczy Lewiatana). W 2017 r. odkryto krypty z pochówkami, które stanowią przedmiot dalszych badań archeologicznych.