Zespół dworski w Dobużku

    Podobne obiekty, wydarzenia

    Rezerwat „Łęka”

    Utworzony zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa...

    Ujście Sanu do Wisły w Dąbrówce Pniowskiej

    Dąbrówka Pniowska to wieś w Polsce położona w województwie...

    Cementownia Grodziec

    Czas powstania: 1857 r. Opis kontekstów historycznych: Pozostałości zabudowań Cementowni Grodziec...

    Zamek w Będzinie

    Czas powstania: przełom XIV w. Opis kontekstów historycznych: Będziński zamek jest...

    Bractwo Rycerskie Zamku Będzin

    Czas powstania: 2001 r. Opis kontekstów historycznych: Bractwo Rycerskie Zamku Będzin...

    Udostępnij

    Widok na dwór i zachowany budynek gospodarczy, 2021 r.
    Jeden z zachowanych budynków, 2021 r.
    Widok na stary park.

    Czas powstania: ok. poł.XIX w.

    Opis cech fizycznych: Dwór wznosi się przy głównej drodze Łaszczów-Tyszowce (po prawej stronie) , w otoczeniu parku ze starodrzewiem. Murowany z cegły, otynkowany, parterowy, częściowo podpiwniczony. Klasycystyczny, na planie prostokąta z dwoma ryzalitami. Wejście od strony południowej. Pośrodku elewacji wejściowej znajduje się portyk o dwóch parach kolumn z trójkątnym przyczółkiem. Od strony wschodniej do dworu przylega przybudówka z 1926 r. Układ wnętrza dwutraktowy. Z głównego wejścia wchodzi się do holu o zaokrąglonych narożnikach. Sufity z fasetami. Okna w stiukowych obramieniach. Dach czterospadowy, a nad ryzalitami i portykiem dach dwuspadowy. Kryty częściowo blachą.

    Z pierwotnej zabudowy dworskiej zachowały się:

    Budynek gospodarczy. Wniesiony zapewne ok. XIX w. Mieściła się dawniej w nim pralnia i spiżarnia. Przebudowany, parterowy, dwutraktowy, z dwiema sieniami, W jednej sieni belkowy strop. Dach dwuspadowy kryty eternitem.

    Dawna wozownia. Zbudowana zapewne ok. poł. XIX w., przebudowana, parterowa, prostokątna. Dach dwuspadowy, kryty eternitem.

    Park krajobrazowy położony na południe od dworu, zapewne jemu współczesny. Początkowo zajmował ok. 3 ha. Zdewastowany, częściowo zachowane stare drzewa pomnikowe: dęby, lipy, czerwony buk.

    Opis kontekstów historycznych: Wieś notowana od XVI w. Kolejni właściciele: Łaszczowie, Gęmbarzewscy, Pawłowscy, Klementyna Serednicka, Ludwik Rakowski,  Kołaczkowscy.

      W 1814 r. Aniela i Jan Pawłowski wznieśli prawdopodobnie dwór drewniany, otynkowany zewnątrz i wewnątrz , klasycystyczny. Po bokach stały oficyny (od zachodu i wschodu). Przed dworem był prostokątny dziedziniec. Za dworem był ogród ozdobno-użytkowy. Około ok. poł. XIX w. powstał stojący do dziś dwór. W 1915 r. podczas wycofywania się wojsk rosyjskich dwór i majątek zostały zdewastowane. W 1926 r. dwór przebudowano, wnętrza przekształcono. Przy dworze wówczas znajdowały się korty tenisowe. W czasie II wojny, dwór nie uległ zniszczeniu. Właściciele – Kołaczkowscy mieszkali w nim do 1944 r. Następnie, do 1948 r. mieszkali w nim okoliczni mieszkańcy, nie mający dachu nad głową. Przed 1959 r. murowane, dworskie budynki gospodarcze i czworaki zostały rozebrane. W latach 1959 – ok. 2000 w dworze mieściła się szkoła. Dwór odnawiany był w 1975 r.

        Od kilku lat dwór i jego otoczenie są własnością prywatną. Oficyna wschodnia została już wyremontowana, dwór zabezpieczony przed dalszą dewastacją i niszczeniem. Park został oczyszczony. W pobliżu dworu i parku mieści się hodowla danieli, dzików, koni, krów, kóz. Całość można zwiedzać za zgodą właściciela. 

    Województwo: lubelskie

    Gmina: Łaszczów

    Poprzedni artykułKarawaki z Tyszowiec
    Następny artykuł„Kraina brokułu i kalafiora”