Pałac w Chorzenicach

    Podobne obiekty, wydarzenia

    Hinko Ethiopus

    Czas powstania: XIV w. opis kontekstów historycznych: Początki osadnictwa na będzińskiej...

    Rezerwat „Łęka”

    Utworzony zarządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa...

    Ujście Sanu do Wisły w Dąbrówce Pniowskiej

    Dąbrówka Pniowska to wieś w Polsce położona w województwie...

    Cementownia Grodziec

    Czas powstania: 1857 r. Opis kontekstów historycznych: Pozostałości zabudowań Cementowni Grodziec...

    Zamek w Będzinie

    Czas powstania: przełom XIV w. Opis kontekstów historycznych: Będziński zamek jest...

    Udostępnij

    Czas powstania

    1926 r.

    Opis cech fizycznych wprowadzonego Gminnego Cudu Regionu

    Pałac wybudowano pierwotnie na rzucie prostokąta, dodając później po obu stronach jednokondygnacyjne przybudówki. Obecnie budynek jest dwukondygnacyjny i dziewięcioosiowy. Dach jest płaski, z attyką. Pośrodku elewacji głównej usytuowano ganek filarowy. W latach 60. XX w. dokonano zmiany konstrukcji dachu pałacu przez zabudowanie tarasów znajdujących się na skrzydłach budynku. Zachował się układ pomieszczeń na parterze z holem wejściowym i schodami na piętro z antresolą.

    Opis kontekstów historycznych

    Chorzenice są niedużą wioską, położoną kilka kilometrów na północ od Częstochowy, przy starej drodze prowadzącej do Radomska. Nazwa osady po raz pierwszy pojawia się w źródłach historycznych pochodzących z XIV wieku. Troszkę później, tutaj wzniesiono tak zwany stary dwór. Stary dwór zbudowany został przed rokiem 1655 na wzór podobnego, lecz starszego „zameczku” w Działoszynie. Jest to częściowo podpiwniczony, dwukondygnacyjny budynek zbudowany na planie prostokąta o wymiarach. Budynek ten posiada, za wyjątkiem partii środkowej, jednotraktowy układ wnętrz na wszystkich kondygnacjach. Na parterze, w części centralnej znajduje się reprezentacyjna sień z kominkiem. Z sieni prowadzi na piętro klatka schodowa. O obronnych walorach tego dworu, świadczą grube mury, które w części parterowej mają około 1,2 metra, a na piętrze już tylko 0,9 metra. Budynek pierwotnie stał wśród mokradeł i bagien oraz posiadał ograniczoną liczbę otworów wejściowych. Jest to przykład typowo wiejskiej siedziby szlacheckiej. Dwór w wieku XIX przestał pełnić funkcję mieszkalne, a przemianowany on został na magazyn. Zamurowano wówczas niektóre okna, a także go częściowo przebudowano. Późniejsze losy Chorzenic, toczą się w cieniu sąsiednich Kłomnic i parafialnego Borowna. W XVIII stuleciu właścicielami tejże wsi byli Jackowscy, a w wieku XIX Raciborscy. Na początku XX stulecia dobra te nabyli kuzyni Reszke Jan i Edward. Obydwaj wówczas kończyli, obfitujące w niebywałe sukcesy, kariery śpiewaków operowych, a zarobione pieniądze inwestowali w majątki ziemskie.
    Właścicielką Chorzenic, po śmierci ojca Edwarda oraz wuja Jana, została Janina Reszke. W 1922 roku wyszła ona za mąż za pułkownika Adama Nieniewskiego. Nowy dziedzic Chorzenic urodził się w Wielkopolsce, jego matka była wnuczką samego Józefa Wybickiego. Nieniewski zrobił karierę najpierw w wojsku austro-węgierskim, a później w odrodzonym Wojsku Polskim. Pełnił on m.in. funkcję szefa sztabu generała Józefa Hallera, odznaczył się też w sposób znaczny w wojnie z bolszewikami. Po zamachu majowym pułkownik Nieniewski przeszedł do rezerwy. Pod koniec lat 30. ubiegłego wieku, wybudował w Chorzenicach nowoczesny pałac, który zaopatrzył w instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną i centralne ogrzewanie. Pałac w Chorzenicach wymurowano pierwotnie na rzucie prostokąta, dodając później po obu stronach jednokondygnacyjne przybudówki. Poza tym ufundował on kaplicę, dziękczynną, by w ten sposób uczcić narodziny córki Haliny.

    Tablica pamiątkowa. Źródło: wikipedia.pl


    W trakcie II wojny światowej, Niemcy urządzili w pałacu posterunek żandarmerii, który stał się miejscem kaźni wielu Polaków. Po wojnie obiekt te został zaadaptowany na Dom Dziecka.
    W chwili obecnej podczas wielu świąt patriotycznych, odbywają się tutaj spotkania kombatantów z młodzieżą, by licznymi opowieściami uczcić te osoby, które we wspomnianym pałacu stracili swoje życie z rąk okupanta. Składane są tutaj także wiązanki dla tych, którzy w tych ciężkich latach terroru zostali straceni. W święto 1 listopada, okoliczni mieszkańcy zapalają tu symboliczne znicze, pamiętając o niemych bohaterach naszego narodu. W dobie współczesnej budynek ten jest także wykorzystywany przez amatorskie grupy aktorskie na liczne przedstawienia dla mieszkańców tej wsi.

    Dane identyfikacyjne

    Województwo:  śląskie                                                           

    Gmina:  Kłomnice