Ławeczka – pomnik ks. Michała Hieronima Juszyńskiego

    Podobne obiekty, wydarzenia

    Cmentarz parafialny „Na Zjawieniu”

    Położony jest w południowo -zachodniej części Radomyśla nad doliną...

    Krzyż nad Graniczką

    Rodziny zamordowanych podchorążych czekały 58 lat – do 12...

    Kościół pw. św. Tomasza

    Czas powstania: XVI w. Opis kontekstów historycznych: Pierwszy kościół w tym miejscu...

    Góra „Dorotka” w Będzinie

    Czas powstania: nie dotyczy Opis cech fizycznych: Wzgórze Przemienienia Pańskiego w Będzinie...

    Będzińskie targowisko

    Czas powstania: lata 20. XX w. Opis cech fizycznych: Przy ul. Gzichowskiej...

    Udostępnij

    Czas powstania

    2020 r.

    Opis cech fizycznych wprowadzonego Gminnego Cudu Regionu

    Pomnik poświęcony ks. Michałowi Hieronimowi Juszyńskiemu, upamiętnia byłego proboszcza parafii Szydłów, poetę i bibliofila, zasłużonego dla literatury staropolskiej. Ławeczkę-pomnik umieszczono przy kościele św. Władysława w Szydłowie. Wykonano ją zgodnie z projektem artysty rzeźbiarza Sławomira Micka z Kielc.

    Upamiętnienie było częścią obchodów 260. rocznicy urodzin i 190. rocznica śmierci kapłana.

    Opis kontekstów historycznych

    Ksiądz Michał Hieronim Juszyński był postacią wielce zasłużoną dla literatury. Urodził się w 1760 r. w Gniazdowie (obecnie województwo śląskie). Studiował na Akademii Krakowskiej, gdzie ukończył filozofię ze stopniem doktora. Na kapłana został wyświęcony 1785 r. Po święceniach przebywał na dowrze prymasa Poniatowskiego w Warszawie. Praca w bibliotece Załuskich rozbudziła w nim zamiłowanie do książek. Przebywając w Warszawie nawiązał liczne znajomość z m.in. Tadeuszem Czackim, Józefem Maksymilianem Ossolińskim, Hugonem Kołłątajem i Julianem Ursynem Niemcewiczem.

    W 1789 r. przyjął stanowisko profesora szkoły wydziałowej w Pińczowie. Następnie w latach 1792-1794 był jej prorektorem. Po zajęciu ziem polskich przez Austrię i przeprowadzonej reformie szkolnictwa, Juszyńskiemu odebrano funkcję. Przeniósł się wtedy do diecezji tarnowskiej, gdzie pracował jako wikary w kolegiacie w Wojniczu.

    W 1795 r. został proboszczem we wsi Podole, a w 1799 r. w Zgórsku, gdzie spędził 11 lat. W tym czasie pełnił równocześnie funkcję kaznodziei katedralnego w Tarnowie. W 1810 r. po poróżnieniu się ze swym dotychczasowym protektorem  J. M. Ossolińskim, przeprowadził się na teren Księstwa Warszawskiego. Objął w tym czasie probostwo w Ostrowcu (pow. stopnicki) i administrację w Szydłowie.

    W 1811 r. został proboszczem w Wiślicy oraz profesorem i oficjałem w Kielcach. W 1825 r. powrócił do Szydłowa, gdzie zmarł 23 sierpnia 1830 r. Kapłan został pochowany na cmentarzu w Szydłowie, jednak położenie jego grobu nie jest znane.

    Ksiądz Michał Hieronim Juszyński gromadził starodruki i rękopisy, które ostatecznie sprzedał za 200 dukatów kasztelanowi Janowi Feliksowi Tarnowskiemu z Dzikowa.  W miejscach, w których przebywał, rozwijał swoje bibliofilskie pasje. Przyczynił się do pomnożenia zasobów biblioteki Czackiego i Ossolińskiego. jednocześnie zbierał również własny księgozbiór. Pierwsza biblioteczka spłonęła w pożarze, kolejne zbiory Juszyński gromadził dopiero osiadłszy w Szydłowie.